மானமுள்ள மனுஷன்னா இருந்தா நாண்டுக்கிட்டு சாகனும்

எத்தனை ஆயிரம் கோடி கடன் அடைக்கப்பட்டுள்ளது? கருணாநிதி

ஜெயலலிதா ஆட்சியை விட்டு போகும்போது, தமிழக அரசின் கடன் 54000 கோடி.. அடுத்த 5 ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்த நீங்கள், தமிழகத்தில் தன்னிகரற்ற ஆட்சி நடத்திய நீங்கள், முத்தமிழ் வித்தகர் மட்டுமல்லாமல், நிர்வாக திறமை கொண்ட அரசியல் சாணக்கியரான நீங்கள், பல பெரும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் போட்ட நீங்கள், உங்கள் ஆட்சியில் எவ்வளவு கடனை அ(டி)டைத்தீர்கள்?? நீங்கள் ஆட்சியை விட்டு இறங்கும் பொழுது தமிழக கடன் 1 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகம். மக்கள் துயரப்பட கூடாது என்பதற்காகவே, எதிலும் விலை ஏற்றாமல், கடன் மேல் கடன் வாங்கி ஆட்சி செய்ததாக கூறும் நீர், ஏற்கனவே நட்டத்தில் இயங்கிய போக்குவரத்து துறை, மின்சாரத்துறை என்று எல்லா துறை ஊழியர்களுக்கும் சம்பளத்தை பல மடங்கு கூட்டினீரே.. எதற்காக?? அரசாங்க ஊழியர்கள், எப்பொழுது பார்த்தாலும் உம்முடைய ஆட்சியில் மட்டும், ஊதிய உயர்வு கேட்டு போராட்டம் நடத்துகின்றனரே என்ன காரணம்?? நீர் வாங்கிய கடனுக்கெல்லாம் தமிழக அரசு, எவ்வளவு வட்டி கட்டுகிறது என்று மானோட மயிலோட நிகழ்ச்சியிலும், பாசாங்கு தலைவனுக்கு பாராட்டு விழா நிகழ்ச்சியிலும் மயங்கி கிடந்தால் எப்படி தெரியும்?? ஆட்சி புரிபவனுக்கு ஆட்சி கட்டிலின் அதிகாரமும், மேன்மையும் மட்டுமல்ல.. மக்களின் அன்றாட கஷ்டங்களும், மனநிலையும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.. ஏரியில் ஏற்படும் உடைப்பு சிறிதாக இருக்கும் பொழுதே அதை சிறு கற்களை சுமந்து சென்று அடைத்து விட வேண்டும். உடைப்பு பெரிதாகி விட்டபின் பெரும் பாராங்கல்லை சுமந்து சென்றால் உடைப்பை அடைக்கும் முன்னர் நம் நெஞ்சு அடைத்து விடும். அதுதான் இப்போது நடக்கிறது.. இதில் கயவன் யார்?? உமது பேரன், கனிமொழி மகன் ஆதித்யா முதலாளியாக உள்ள ஆதித்யா தொலைக்காட்சி பார்க்கும் சிறு குழந்தைகளுக்கெல்லாம் தெரியும்... உமக்கு தெரியாது.. நீர்தான் மங்குனி அமைச்சர்களை எல்லாம் ஒன்றாக வைத்து கொண்டு ஆட்சி செய்தீரே... மாமங்குனி (முன்னால்) முதலமைச்சரே.

10 இலட்சம் கோடி நிலக்கரி ஊழல்!

சமீப காலங்களில் நடந்த அத்தனை ஊழல்களையும் தூக்கிச் சாப்பிடும் வகையிலான ஊழல் ஒன்றை பற்றி கசிந்திருக்கிறது. பத்து லட்சம் கோடி அளவுக்கான இதன் பிரம்மாண்டம் ஒரு கணம் மலைக்கச் செய்கிறது.

சமீபகாலமாக ஒரு ஊழல் விவகாரம் அம்பலமாகி வெடித்தெழும் போது அது முந்தைய ஊழல் சாதனையை விஞ்சுவதாக இருக்கிறது. உலகமயமாக்க புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட1992-ம் ஆண்டிலிருந்து 2009 நவம்பர் மாதம் வரையிலான காலகட்டத்தில் மட்டுமே சுமார் 73 லட்சம் கோடி மதிப்புக்கு ஊழல்கள் நடந்திருப்பதாக அவுட்லுக் இதழ் ஒரு கணக்கைச் சொல்கிறது. அதன் பின் தான் இரண்டாம் தலைமுறை அலைக்கற்றை ஒதுக்கீட்டில் நடந்த 1.67 லட்சம் கோடி ஊழல் அம்பலமானது.
இந்த இருபதாண்டுகளில் நடந்த அத்தனை ஊழல்களையும் தூக்கிச் சாப்பிடும் வகையிலான ஊழல் ஒன்றை பற்றி ஊடகங்களில் கசிந்த மத்திய கணக்குத் தணிக்கைத் துறையின் (CAG) வரைவறிக்கை சமீபத்தில் அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறது. இதை ஊழல்களின் மகாராணி என்றே ஊடகங்கள் பிரமிப்புடன் குறிப்பிடுகின்றன. சுமார் பத்து லட்சம் கோடி அளவுக்கான இதன் பிரம்மாண்டம் நம்மை ஒரு கணம் மலைக்கச் செய்கிறது.
2004 – 2009 கால கட்டத்தில் மத்திய அரசு 100 தனியார் நிறுவனங்களுக்கும் ஒருசில அரசுத்துறை நிறுவனங்களுக்கும் நிலக்கரித் தொகுதியை (Coal Blocks) ஒதுக்கீடு செய்ததில் தான் 10.7 லட்சம் கோடி அளவு நாட்டுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாக மத்திய கணக்குத் தணிக்கைத் துறையின் வரைவறிக்கை அறிவிக்கிறது. இதைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான பின்னணியைப் பார்ப்பதற்கு முன், மத்திய நிலக்கரித் துறையின் அமைச்சராக இந்த காலகட்டத்தில் இருந்த நல்லவர் வேறு யாருமல்ல ஊடகங்களாலும், எதிர்கட்சிகளாலும்,  – ஏன் அண்ணாஹசாரேவாலுமே – யோக்கியர் என்று வருணிக்கப்படும் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் தான் என்பதை மட்டும் நினைவில் வைத்துக் கொள்வோம்.

இந்தியாவில் நிலக்கரி தனியாருக்குத் திறந்து விடப்பட்டது!

இந்தியாவில், பீகார், ஜார்கண்ட், ஒரிசா, மத்திய பிரதேசம், மேற்குவங்கம், சத்தீஸ்கர் உள்ளிட்ட மாநிலங்களில் தான் கணிசமான அளவுக்கு நிலக்கரி இருப்பு உள்ளது. உருக்காலைகளுக்கும் சிமெண்டு தொழிற்சாலைகளும் மூலப்பொருளாகப் பயன்படும் நிலக்கரியைத் தான் அனல் மின்சார உற்பத்திக்காகவும் இந்தியா பிரதானமாக சார்ந்துள்ளது. இந்தியாவில் முறைப்படுத்தப்பட்ட நிலக்கரிச் சுரங்கங்களை ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி 1770களில் நிறுவியது.
1900 ஆண்டுவாக்கில் சுமார் 18 மில்லியன் டன்களாக இருந்த நிலக்கரி உற்பத்தி, பின்னர் 1946 காலகட்டத்தில் 30 மில்லியன் டன்களாக உயர்ந்தது.  2011-2012 நிதியாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த நிலக்கரித் தேவை சுமார் 731.10 மில்லியன் டன்களாக இருக்கும் என்று மத்திய திட்டக் கமிஷன் கணித்துள்ளது. இது வரை கண்டறியப்பட்டுள்ள நிலக்கரி இருப்பு சுமார் 33 பில்லியன் டன்களாகும். அடுத்த இருபதாண்டுகளில் சுமார் 50 பில்லியன் டன் நிலக்கரியைக் கண்டறிய மத்தியரசு இலக்கு வைத்துள்ளது.
1947 அதிகார மாற்றத்திற்கும் பின் நிலகரிச் சுரங்கங்கள் பெரும்பாலும் தனியாரிடமே இருந்தன. 70களில் இஸ்ரேல் நடத்திய யோக் கிப்பூர் யுத்தத்தைத் தொடர்ந்து எண்ணைச் சந்தை பெருமளவில் வீழ்ச்சி காண்கிறது. பல்வேறு உலக நாடுகளின் பங்குச் சந்தை வீழ்ச்சியடைகிறது. ஏறக்குறைய இதே காலகட்டத்தில் துவங்கிய பொருளாதார நெருக்கடியைச் சமாளிக்க அமெரிக்கா ப்ரெட்டன் வுட்ஸ் ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலகுகிறது. அதன் படி, தங்கத்துடன் நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டிருந்த டாலரின் மதிப்பு சுயேச்சையாக மதிப்பிடப்பட்டது. அமெரிக்காவைத் தொடர்ந்து பிரிட்டனும் ஸ்டெர்லிங்கை கட்டுப்பாடுகளற்று அச்சடிக்கத் துவங்குகிறது. இதன் காரணமாக சர்வதேச அளவில் நாணயமதிப்பு சரிந்து பணவீக்கம் உருவாகிறது. அடிப்படைக் கட்டமைப்பு வசதிகளில் முதலீடு செய்யுமளவிலான மூலதன பலத்தை தனியார் மூலதனம் இழந்திருந்தது.
இந்தப் பின்னணியிலும், இந்தியாவில் அப்போது ஆளும் வர்க்கத்தை எதிர்த்த புரட்சிகர அமைப்புகளின் எழுச்சியை சமாளிக்கவும், இந்திராவின் சோவியத் சமூக ஏகாதிபத்தியத்தின் சார்பு நிலையின் காரணமாகவும் வங்கி, விமானப் போக்குவரத்து, சுரங்கத்துறை உள்ளிட்ட பல்வேறு தனியார் துறைகளை அரசுடமையாக்குகிறது.  இந்தப் பின்னணியில் தான் நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள் 1972-ல் துவங்கி 75ம் வருடத்துக்குள் படிப்படியாக அரசுடமையானது.
மீண்டும் தொண்ணூறுகளின் துவக்கத்தில் சோவியத் முகாம் வீழ்ச்சியடைந்திருந்த காலத்தில் சர்வதேச அளவில் அமெரிக்கா தலைமையிலான ஏகாதிபத்திய நாடுகளைச் சேர்ந்த தேசங்கடந்த தொழிற்கழகங்களும் பன்னாட்டுக் கம்பெனிகளும் ஒரு வளர்ச்சி நிலையில் இருந்தனர். பல்வேறு நாடுகளில் தங்களது மூலதனம் தடையற நுழைவதற்கு ஏதுவாக புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளைத் திணித்தனர். இந்தியாவில் தாராளவாத பொருளாதாரக் கொள்கைகளின் துவக்கம் எண்பதுகளின் மத்தியில் இந்திராவின் காலத்திலேயே துவங்கி விட்டாலும், தொண்ணூறுகளின் துவக்கத்தில் தான் காட் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடுகிறார்கள்.
உலகளாவிய வலைப்பின்னலை ஏற்படுத்தியிருந்த தேசங்கடந்த தொழிற்கழகங்களின் உற்பத்தி வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்கும் வகையில் மூன்றாம் உலகநாடுகளில் இருந்து இயற்கை வளங்கள் ஏராளமான அளவு ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டிய தேவை எழுகிறது. அதற்கு வழி செய்யும் வகையிலேயே புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளான தனியார்மயம் தாராளமயம் உலகமயம் போன்றவற்றை வலியுறுத்திய காட் ஒப்பந்தத்தின் ஷரத்துகள் அமைந்திருந்தன. இவ்வொப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அதுவரை அரசுடமையாக்கப்பட்டிருந்த பல்வேறு பொதுத்துறைகளின் விதிகள் தளர்த்தப்பட்டு தனியார் மூலதனம் நுழைவதற்கு வழியேற்படுத்தப்பட்டது.
நிலக்கரிச் சுரங்க தேசியமயமாக்கல் சட்டம் 1972-73-ம் ஆண்டுகளில் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அதன் பின் சுமார் இருபதாண்டுகளுக்கு அச்சட்டத்தில் எந்தத் திருத்தமும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. ஜூலை 1992-ம் ஆண்டு நிலக்கரி அமைச்சகத்தின் சார்பில் ஒரு கமிட்டி அமைக்கப்படுகிறது. இக்கமிட்டியின் வேலை என்னவென்றால், தனியார்களுக்கு நிலக்கரிச் சுரங்க உரிமையை தாரைவார்ப்பது எப்படி என்று அரசுக்கு வழிகாட்டுவது தான். இக்கமிட்டி, 143 நிலக்கரித் தொகுப்புகளை (coal blocks) இதற்காக அடையாளம் கண்டது.
அதைத் தொடர்ந்து தேசிய நிலக்கரி தேசியமயமாக்கல் சட்டத்தில் ஜூன் மாதம் 1993-ம் ஆண்டு ஒரு திருத்தம் கொண்டு வரப்படுகிறது. அதன்படி, சக்தி உற்பத்தி ( மின்சாரம்) மற்றும் நிலக்கரியை மூலப்பொருளாகக் கொண்ட பிற தொழில்களில் ஈடுபடும் தனியார் கம்பெனிகள் நிலக்கரியை வெட்டியெடுக்கலாம் என்பது சேர்க்கப்படுகிறது. பின்னர் 1996-ம் ஆண்டு மீண்டும் ஒரு திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டு சிமெண்டு கம்பெனிகளும் நிலக்கரியை வெட்டியெடுத்துக் கொள்ள வகைசெய்யப்படுகிறது. இப்படி படிப்படியான சட்ட திருத்தங்கள் மூலம் நாட்டின் அரியவகை இயற்கை வளமான நிலக்கரி தனியார்களுக்குத் தாரை வார்க்கப்பட்டு விட்டது.
93-ல் துவங்கி 2010 காலகட்டம் வரை சுமார் ஐந்து முறை சுரங்கச் சட்டங்களில் திருத்தம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. பிப்ரவரி 2006-ம் ஆண்டு நிலக்கரிச் சுரங்கத்தில் நூறு சதவீதம் அந்நிய மூலதனத்தை அனுமதிக்க வகை செய்யும் சட்ட திருத்தமும் நிறைவேற்றப்பட்டு விட்டது.

நிலக்கரி ஒதுக்கீடு செய்யப்படும் முறை

1993-க்கு முன் நிலக்கரித் தொகுதிகளை ஒதுக்கீடு செய்வதற்கு தெளிவான கொள்கை ஏதும் அரசிடம் இல்லை. மத்திய நிலக்கரி அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள இரண்டு பொதுத்துறை நிறுவனங்களான இந்திய நிலக்கரி நிறுவனமும் (Coal India Limited – CIL ) மற்றும் சிங்கரேனி நிலக்கரிச் சுரங்க நிறுனமும் (Singareni Collieries Company Limited – SCCL) நிலக்கரி ஒதுக்கீட்டை செய்து வந்தன. பொதுவாக அனல் மின் நிலையங்கள் போன்ற அரசுத் துறை நிறுவனங்களுக்கு மாநில அரசின் பரிந்துரைக் கடித்தத்தின் அடிப்படையிலும், உற்பத்தித் தேவையின் அடிப்படையிலும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டது. இந்த ஒதுக்கீட்டை நிலக்கரி அமைச்சகச் செயலாளரைத் தலைவராகவும் வேறு தொடர்புடைய அமைச்சகங்களை உறுப்பினர்களாகவும் கொண்ட நிலக்கரி ஒதுக்கீட்டுக் கண்காணிப்புக் கமிட்டி ஒன்றே கட்டுப்படுத்தியது.
மாறிவரும் பொருளாதாரச் சூழலில் பல்வேறு தனியார் நிறுவனங்களும் நிலக்கரி ஒதுக்கிட்டுக்காக விண்ணப்பிக்கத் துவங்கிய பின், நிலக்கரி ஒதுக்கீட்டை முறைப்படுத்த வேண்டும்  என்பதை 2004-ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 28-ம் தேதி நிலக்கரித் துறைச் செயலாளர் முன் நடந்த கூட்டம் ஒன்றில் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அதனடிப்படையில், நிலக்கரித் துறை அமைச்சருக்கு ஜூலை 16-ம் தேதி ஒரு குறிப்பு அனுப்பப்படுகிறது. அதில், இந்திய நிலக்கரி நிறுவனம் சப்ளை செய்யும் நிலக்கரியின் விலைக்கும் நிலக்கரித் தொகுப்புகளுக்கான உரிமத்தை எடுத்த நிறுவனங்கள் சப்ளை செய்யும் நிலக்கரியின் விலைக்கும் பெரும் வேறுபாடுகள் இருப்பதாகவும், இதன் காரணமாக உரிமங்கள் எடுத்த நிறுவனங்கள் கொள்ளை லாபம் சம்பாதிப்பதாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
2004-ம் வருடம் ஜூன் மாதம் நடந்த கூட்டத்திலேயே நிலக்கரித் தொகுப்புகளை ஒதுக்கீடு செய்ய போட்டி ஏல முறையைப் (Competitive bidding) பின்பற்ற வேண்டும் எனவும் தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனாலும் பழைய கண்காணிப்புக் கமிட்டியின் மூலம் ஒதுக்கீடு செய்யும் முறையையே மத்திய நிலக்கரி மற்றும் சுரங்கத் துறை அமைச்சகம் இன்று வரை பின்பற்றி வந்துள்ளது. இதற்கு பிரதமர் அலுவகத்திலிருந்தும் ஒப்புதல் கடிதம் கிடைத்திருக்கிறது.
போட்டி ஏல முறை பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்று தீர்மானம் செய்யப்பட்ட நாள்  (28/06/2006) வரை சுமார் 39 தொகுப்புகள் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதே 2006-லிருந்து 2009 வரை சுமார் 145 நிலக்கரித் தொகுதிகள் அதே பழைய முறையில் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.
தற்போது இந்த விவகாரம் வெடித்திருப்பதைத் தொடர்ந்து விளக்கமளித்துள்ள பிரதமர் அலுவலகம், மக்களுக்கு குறைவான விலையில் நிலக்கரியைக் கொண்டு, உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்கள் (இரும்பு, சிமென்ட், மின்சாரம், etc) கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நிலக்கரியை அடிமாட்டு விலைக்கு விற்றுள்ளோம் என்று சொல்லியிருக்கிறது. இந்த வாதத்தில் அடிப்படையிலேயே தவறு இருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கும் முன், இதே வாதத்தைத் தான் ஆ.ராசா வார்த்தை தப்பாமல் சொன்னார் என்பதை நினைவுக்குக் கொண்டு வாருங்கள்.
93-ம் ஆண்டுக்கு முன், நிலக்கரியைப் பயன்படுத்தி பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனங்களுக்கு மட்டும் தான் சுரங்க உரிமை வழங்கப்பட்டது – ஆனால், அதன் பின்னர் செய்யப்பட்ட பல்வேறு சட்டதிருத்தங்களைத் தொடர்ந்து தற்போது வெறும் சுரங்கத் தொழில் மட்டுமே செய்யும் நிறுவனங்களுக்கும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. சிமெண்டு, இரும்பு மற்றும் மின்சார உற்பத்தியில் எந்த சம்பந்தமும் இல்லாத வெறும் சுரங்க நிறுவனங்களுக்குக் கூட உரிமங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. இதன் பொருள் என்ன? அதாவது, அரசாங்கத்திடமிருந்து நிலக்கரித் தொகுப்புகளை அடிமாட்டு விலைக்கு வாங்கும் தனியார் நிறுவனங்கள், வெட்டியெடுக்கப் பட்ட நிலக்கரியை வெளிச்சந்தையில் மிக அதிக விலைக்கு விற்று கொள்ளை லாபமடிக்கின்றன என்பதே.
இன்னொரு புறம், அடிமாட்டு விலைக்கு வாங்கப்படும் சுரங்கத் தொகுப்பிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்படும் நிலக்கரியைக் கொண்டு மின் உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுள்ள டாடா, ரிலையன்ஸ் போன்ற நிறுவனங்களும் குறைந்த விலைக்கு மின்சாரத்தை விற்பதில்லை. யூனிட் ஒன்றுக்கு சுமார் 17 ரூபாய்கள் வரை அரசிடமிருந்தும் மக்களிடமிருந்தும் கறந்து விடுகிறார்கள்.
மேலும் தனது விளக்கத்தில், அரசாங்கம் நிலக்கரியை லாபமீட்டும் வகையினமாகக் கருதவில்லை என்பதால், அதிலிருந்து லாபம் சம்பாதிப்பது என்கிற கேள்வியே எழவில்லை என்று பிரதமர் அலுவலகம் தெரிவித்துள்ளது. மீண்டும் அதே ஆ.ராசாவின் குரல் ஒலிக்கிறதல்லவா? இந்த வார்த்தைகளின் பொருள்  என்னவென்றால், இந்த நாட்டின் இயற்கை வளங்களையும்  கனிம வளங்களையும் பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கும் உள்நாட்டுத் தரகு முதலாளிகளுக்கும் கூறுகட்டிப் படையல் வைப்பது மட்டும் தான் எங்கள் வேலை, இதில் லாப நட்டக் கணக்குப் பார்ப்பது எங்கள் வேலையில்லை என்பது தான்.
போட்டி ஏல ஒதுக்கீட்டு முறையை அறிமுகப்படுத்துவதில் உண்டான தாமதம் பற்றி குறிப்பிடும் பிரதமர் அலுவலகம், இதற்கான சட்ட திருத்தத்தை இறுதி செய்வதற்கான வேலைகள் நடந்து வருவதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது. தனியார் மூலதனத்தை உள்ளே நுழைக்க வேண்டிய தேவை இருந்த போது மட்டும் அறக்கப் பறக்க சட்ட திருத்தம் கொண்டு வந்த அரசு, அதை ஒரு முறைப்படுத்த வேண்டும் எனும் போது அதற்கான சட்ட திருத்தத்தைக் கொண்டு வர ஏழாண்டுகளாக இழுத்தடிக்கிறது.
இது ஒருபுறமிருக்க, போட்டி ஏல முறையை அறிமுகப்படுத்த புதிதாக எந்த சட்ட திருத்தமும் தேவையில்லையென்றும், நிலக்கரி ஒதுக்கீடு என்பது நிர்வாக சம்பந்தப்பட்ட விவகாரம் என்பதால், ஒரு நிர்வாக ரீதியிலான வழிகாட்டுதல் விதிமுறையே கூட போதுமானது என்றும் சட்டத் துறை 2004 – 2006 காலகட்டத்தில் நிலக்கரி அமைச்சகத்தோடு நடந்த பல்வேறு கடிதப் போக்குவரத்துகளில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறது. இதன் பொருள் என்னவென்றால், பிரதமர் வழிகாட்டிய பழைய கண்காணிப்புக் கமிட்டி வழிமுறையிலான ஒதுக்கீடு என்பது அப்பட்டமான ஊழல் என்பது தான்.
இந்த வகையில் அரசுக்கு  ஏற்பட்டுள்ள  இழப்பு 10.67 லட்சம் கோடிகள். இதில், டாடா பவர், ரிலையன்ஸ், ஜின்டால் ஸ்டீல் & பவர், பூஷன் ஸ்டீல் & பவர், அனில் அகர்வால் குழுமம், பிர்லா குழுமம் உள்ளிட்ட 100 தனியார் நிறுவனங்கள் தேட்டை போட்டது மட்டும் சுமார் 4.79 லட்சம் கோடிகள்.
கணக்குத் தணிக்கை அதிகாரியின் அறிக்கை ஊடகங்களில் கசிந்ததைத் தொடர்ந்து பாராளுமன்றத்தில் கூச்சல் குழப்பத்தில் ஈடுபட்ட பாரதிய ஜனதாக் கட்சி, இந்தத் திருட்டுத்தனத்தில் அக்கட்சித் தலைவர் நிதின் கட்காரியின் மகனுக்கும் தொடர்பு உண்டு என்கிற ரகசியத்தை பிரதமர் அலுவலகம் வெளியிட்ட பின் இப்போது அடக்கி வாசிக்கிறது. சத்தீஸ்கர் மாநில பாரதிய ஜனதா அரசு செய்த நிலக்கரி ஒதுக்கீட்டில் கட்காரியின் மகனும் பெருமளவுக்கு ஆதாயம் அடைந்துள்ளார் என்பதால், 1.67 லட்சம் கோடி 2ஜி அலைக்கற்றை விவகாரத்தில் எழுப்பிய சவுண்டை விட 10 லட்சம் கோடி நிலக்கரி ஊழலுக்கு குறைவான அளவில் தான் பா.ஜ.க சவுண்டு விடுகிறது.
2ஜி ஊழலுக்கு பாராளுமன்றத்தை முடக்கும் அளவுக்கு கூச்சலிட்ட போலி கம்யூனிஸ்டு கட்சிகளும், இவ்விவகாரத்தைப் பற்றி பம்மிய குரலிலேயே பேசி வருகின்றன. ஆங்கில ஊடகங்களில் நடந்த விவாதங்களில் தலைகாட்டிய அண்ணா குழுவைச் சேர்ந்த கோமாளிகளோ, “என்னயிருந்தாலும் பிரதமர் யோக்கியமானவரு தான்; அவரு ஊழல் செய்ய மாட்டாரு தான்; லஞ்சம் வாங்க மாட்டாரு தான்… ஆனாலும் ஏதோ தப்பு நடந்து போச்சே” என்கிற ரீதியில் தான் கருத்துத் தெரிவிக்கின்றனர். மேலும் வலுவான சட்டங்களின் மூலம் இது போன்ற ஊழல்களைக் கட்டுப்படுத்தி விட முடியும் என்றும் சொல்கிறார்கள் – ஏறக்குறைய முதலாளித்துவ ஊடகங்களின் கருத்தும் கூட இது தான்.
ஆனால், இங்கே தனியாருக்கு கனிம வளங்களைத் திறந்து விட்டதும், இதுவரை அவர்கள் கொள்ளையிட்டதும் தெளிவாக சட்டப்பூர்வமாகத் தான் நடந்திருக்கிறது. 2ஜி விவகாரத்தை ஆ.ராசா செய்ததை போல் இந்தக் கொள்ளையைத் திட்டமிட்டதில் பிரதமர் நிர்வாகத் தவறுகள் ஏதும் விடவில்லை என்பது தான் இவர்கள் பம்முவதற்குக் காரணம். அனைத்தும் சட்டப்பூர்வமாகவே நடந்திருக்கிறது. சுரங்கங்களைத் தனியாருக்கு விட்டதும் சட்டப்பூர்வமாகத் தான், விலைகளை நிர்ணயித்ததும் சட்டப்பூர்வமாகத்தான், உரிமம் எடுத்தவர்கள் வெளியே நிலக்கரியை விற்றதும் சட்டப்பூர்வமாகத்தான். CAG சொல்வதெல்லாம், வாங்கியதிலும் விற்றதிலும் இருக்கும் மலையளவிலான விலை வேறுபாடுகளையும், அதனடிப்படையில் அரசுக்கு ஏற்பட்டுள்ள நிதியிழப்பையும் தான்.
CAG அறிக்கையின் படி இழப்பு இருக்கிறது – சரி – ஆனால், எங்கே ஊழல் இருக்கிறது?
முதலில் ஒரு நாட்டின் புவிப்பரப்பின் கீழ் இருக்கும் இயற்கை வளங்கள் என்பது அந்த நாட்டு மக்களுக்குச் சொந்தமானது. இந்த இயற்கை வளங்களைப் பயன்படுத்துவதில் – அல்லது அதன் மூலம் பயனடைவதில்  – மக்களுக்கே முன்னுரிமை இருக்க வேண்டும். அந்த அடிப்படையில் நிலக்கரியை வெட்டியெடுப்பதிலும், அதைக் கொண்டு செய்யப்படும் பொருளுற்பத்தியும் லாபத்தைப் பிரதான நோக்கமாகக் கொள்ளாமல் சேவையைப் பிரதான நோக்கமாகக் கொண்ட பொதுத்துறை நிறுவனங்களிடம் விட்டிருந்தால் இடைத்தரகர்கள் பயனடைவது என்கிற கேள்வியே எழுந்திருக்காது.
ஆக, ஊழலின் அடிப்படையென்பது, பொதுச் சொத்தை விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய சில தனியார் முதலாளிகளுக்குத் கேள்விமுறையின்றித் திறந்து விட்டதில் தான் துவங்குகிறது. ஊழல் ஒழிப்பு என்பதைப் பற்றிப் பேசும் போது இதைப் புறக்கணித்து விட்டு வெறும் சட்டங்களையும் விதிமுறைகளையும் ஒழுங்குமுறைகளையும் பற்றி மட்டுமே பேசுவதில் அர்த்தமில்லை. ஆனால், இதைத் தான் அண்ணா ஹசாரே துவங்கி ஆளும் வர்க்க ஊடகங்கள் வரை செய்கிறார்கள். இந்தக் கோமாளிக் கூத்துகளின் நேயர்களான அப்பாவி நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் இதற்குத் பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
ஊழல் ஒழிப்புப் போராட்டங்கள் என்பது எப்படியிருக்க வேண்டுமென்பதற்கான துலக்கமான உதாரண புருஷர்களாய் தண்டாகாரன்யப் பழங்குடிகள் நம் கண்முன்னே சாட்சிகளாய் நிற்கிறார்கள். வளங்களைத் திருடித் தின்ன வரும் ஏகாதிபத்திய மூலதனத்தையும் உள்நாட்டுத் தரகு மூலதனத்தையும் உள்ளே நுழைய விடாது தலையால் தண்ணீர் குடிக்க வைக்கிறார்கள். மறுகாலனியாக்கத்தை எதிர்க்கும் இது போன்ற போர்குணமிக்கப் போராட்டங்களின் மூலம் தான் ஊழலையும் தேசத்தின் வளங்கள் கொள்ளை போவதையும் தடுக்க முடியும்.

ஏழைகளின் வயிற்றில் அடிக்கும் மத்திய அரசு?

 வட்டியில்லா கடன் வழங்கி ஏழைகளுக்கு ஆறுதலை அளித்துவரும் மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு மத்திய அரசின் முடிவு சாவு மணியை அடிக்க உள்ளது.

மத்திய நிதியமைச்சகம் கொண்டுவரும் மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் மசோதா நடைமுறைக்கு வந்தால் இந்தியாவில் செயல்படும் வட்டியில்லா வங்கிகள் பூட்டவேண்டிய சூழல் உருவாகும்.

இச்சட்டத்தின் படி வட்டி அடிப்படையிலான மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்கள் மட்டுமே செயல்பட முடியும். அது மட்டுமல்ல லாபத்தை நோக்கமாக கொள்ளாமல் இயங்கும் வட்டியில்லா மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு தாங்க முடியாத லைசன்ஸ் ஃபீஸ் கட்டும்படி புதிய சட்டம் கூறுகிறது. பாராளுமன்ற பட்ஜெட் தொடரில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மசோதா தற்பொழுது நிதி விவகார நிலைக்குழுவின் பரிசீலனையில் உள்ளது.

மைக்ரோ ஃபினான்ஸ்(சிறுகடன்) நிறுவனங்கள் அனைத்தையும் ரிசர்வ் வங்கியின் கீழ் கொண்டுவர மத்திய அரசு இம்மசோதா மூலம் திட்டமிட்டுள்ளது. மசோதா நடைமுறைக்கு வந்தால் இந்நிறுவனங்கள் அனைத்தும் ரிசர்வ் வங்கியில் பதிவுச்செய்ய வேண்டும். இதன் மூலம் இந்நிறுவனங்கள் வழிகாட்டுதல்கள், முதலீடு மற்றும் கடனுக்கான வட்டி விகிதத்தை கட்டளையிடும் அதிகாரம் ரிசர்வ் வங்கி வசம் செல்லும். 

இந்த அதிகாரத்தை உபயோகித்து ரிசர்வ் வங்கி, கடன் மற்றும் முதலீட்டின் வட்டி விகிதத்தை தெரிவிக்கவும், ரிடேர்னை ஃபயல் செய்யவும் ஒவ்வொரு மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனத்திடமும் கோரும். அப்பொழுதும் இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் இயங்கும் வட்டியில்லா மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களால் ரிசர்வ் வங்கி கோரும் வட்டி விகிதத்தை தெரிவிக்க இயலாது. இதன் மூலம் ரிசர்வ் வங்கியின் சட்டத்தை பின்பற்றவில்லை என்று கூறி வட்டியில்லா மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களின் லைசன்ஸ் ரத்துச் செய்யப்படும்.

அல்டர்நேட்டிவ் இன்வெஸ்ட்மெண்ட் அண்ட் க்ரெடிட் லிமிட்டடிற்கு (எ.ஐ.சி.எல்)இதே கதிதான் ஏற்பட்டது. மத்திய அரசு கொண்டுவந்த வங்கியில்லா நிதி நிறுவன மசோதா அமலுக்கு வந்ததுடன் வட்டி விகிதத்தை அறிவிக்க ரிசர்வ் வங்கி கோரியது. அப்பொழுது வட்டியில்லா நிறுவனமாக இயங்கி வந்த எ.ஐ.சி.எல்லிற்கு அது இயலவில்லை. இதன் பேரில் கடந்த ஏப்ரல் மாதம் எ.ஐ.சி.எல்லின் லைசன்ஸ் ரத்துச் செய்யப்பட்டது. இதே ஆபத்துதான் இந்தியாவில் இயங்கும் வட்டியில்லா மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு காத்திருக்கிறது.

கேரளாவில் 500க்கும் மேற்பட்ட வட்டியில்லா மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்கள் இயங்கி வருகின்றன. இவற்றில் பல சொசைட்டி/ட்ரஸ் சட்டத்தின் படி இயங்குகின்றன. சில நிறுவனங்கள் பதிவுச் செய்யப்படாமலும் இயங்குகின்றன. மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் மசோதா அமலுக்கு வந்தால் பதிவுச்செய்ய தீர்மானித்தால் வட்டியில்லா மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களால் இயங்க முடியாது. 

கொள்ளை வட்டியை ஏழைகளிடமிருந்து பிழிந்து எடுக்கும் வட்டி அடிப்படையிலான மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களை கட்டுப்படுத்த மத்திய அரசால் கொண்டுவரப்படும் மசோதா, வறுமையில் வாடும் மக்களை வட்டி எனும் அரக்கனிடமிருந்து காப்பாற்ற முயலும் இஸ்லாமிக் மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களை அழிக்க உதவும் என இந்தியன் அசோசியேசன் ஃபார் இஸ்லாமிக் எக்ணாமிக்ஸின்  எக்ஸ்க்யூடிவ் செயலாளர் முஹம்மது சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ரிட்டேன் கோரும் பொழுது வட்டி விகிதத்தை தெரிவிக்கவேண்டும் என்ற சட்டத்தில் இஸ்லாமிக் மைக்ரோ ஃபினான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு விலக்கு அளிப்பதே இப்பிரச்சனைக்கான ஒரே தீர்வாகும். லாப நோக்கமற்ற வட்டியில்லா நிறுவனங்களை கடுமையான லைசன்ஸ் தொகையை கட்டுவதில் இருந்தும் விலக்கு அளிக்க வேண்டும்.

பப்பாளிக்குள் இவ்வளவு விஷயங்களா?

 

ஏழைகளின் ஆப்பிள் என்று வர்ணிக்கப்படும் பப்பாளி பழம், பப்பாளி காய் மற்றும் அதன் பாலின் மருத்துவ குணங்கள் மற்றும் வீட்டில் எளிய முறையில் இவைகளை எவ்வாறு பயனபடுத்த வேண்டும் என்பதை பார்ப்போம்….

யாருக்கு நல்லது: மூட்டுவலி உள்ளவர்களுக்கும், உடல் எடையை குறைக்க விரும்புபவர்களுக்கும் நீரிழிவு நோயாளிகளுக்கும்.

யாருக்கு வேண்டாம்: கர்ப்பிணிப் பெண்கள் முதல் எட்டு வாரங்களுக்கு தவிர்க்கவும்.

பலன்கள்: சருமத்தில் சுருக்கம் விழாமல் பாதுகாக்கும். குடல் பூச்சிகளைச் அழித்துச் சுத்தம் செய்யும்.

பப்பாளி பழத்தை அடிக்கடி குழந்தைகளுக்கு கொடுத்து வர உடல் வளர்ச்சி துரிதமாகும். எலும்பு வளர்ச்சி, பல் உறுதி ஏற்படும்.

பப்பாளிக் காயை கூட்டாக செய்து உண்டு வர குண்டான உடல் படிப்படியாக மெலியும். தொடர்ந்து பப்பாளிப் பழத்தை சாப்பிட்டு வர கல்லீரல் வீக்கம் குறையும்.

பப்பாளிப் பழத்தை தேனில் தோய்த்து உண்டு வர நரம்புத் தளர்ச்சி குறையும்.

நன்கு பழுத்த பழத்தை கூழாக பிசைந்து தேன் கலந்து முகத்தில் பூசி, ஊறிய பின் சுடுநீரால் கழுவி வர முகச்சுருக்கம் மாறி, முகம் அழகு பெறும்.

பப்பாளி விதைகளை அரைத்து பாலில் கலந்து சாப்பிட நாக்குப்பூச்சிகள் அழிந்து விடும்.

பப்பாளிக் காயின் பாலை வாய்ப்புண், புண்கள் மேல் பூச புண்கள் ஆறும்.

பப்பாளிப் பாலை, பசும்பாலுடன் கலந்து சேற்றுப் புண்கள் மேல் தடவி வர புண்கள் ஆறும்.

பப்பாளிப் பாலை குழந்தைகளின் தலையில் ஏற்படும் புண்களில் பூசி வர புண்கள் ஆறும்.

பப்பாளி இலைகளை அரைத்து கட்டி மேல் போட்டு வர கட்டி உடையும்.

பப்பாளி இலைகளை பிழிந்து எடுத்து வீக்கங்கள் மேல் பூசி வர வீக்கம் கரையும்.

பப்பாளி விதைகளை அரைத்து தேள் கொட்டிய இடத்தில் பூச வலி, விஷம் இறங்கும்.

பப்பாளிக் காய் குழம்பை, பிரசவித்த பெண்கள் உணவில் சேர்த்து வர பால் சுரப்பு கூடும்.

என்ன இருந்தாலும் பதவிக்கு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும் அல்லவா ??? !!!

அடுத்ததாக வரக்கூடிய ஜனாதிபதியை -

தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை தான் நமக்கு கிடையாது !

atleast அவரைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளும்

உரிமையாவது உண்டல்லவா ?

அதை யாரும் பறித்துக்கொள்ள முடியாதே -

இப்போதைக்கு !

மாண்புமிகு அடுத்த ஜனாதிபதியைப் பற்றிய

சில விவரங்கள் – நல்லதும் கெட்டதும் !

வயது 77. படிப்பு  MA,BL.

பரம்பரைத் தொழில் -வேறென்ன ? அரசியல் தான் !

முழுநேர அரசியல்வாதி  -

அதாவது பிழைப்பே அரசியல் தான் !

ஆமாம் – தந்தையும் வங்காளத்தில் காங்கிரஸ் தலைவர் !

வயது 34 ஆகும்போது முதல் தடவையாக,

ராஜ்யசபா உறுப்பினர் ஆனார்.

1973ல் முதல் தடவையாக மத்திய அமைச்சர் ஆனார்.

1982-84ல் முதல் தடவையாக நிதி அமைச்சர்.

அப்போதே இவர் நிதியமைச்சராக இருந்தபோது,

இப்போதைய பிரதமர் ம.மோ.சிங் இவருக்கு  கீழே –

ரிசர்வ் வங்கியின் கவர்னராக பணியில் இருந்தார் !

( இவர் ஏன் பிரதமரை மதிப்பதில்லை

என்பது இப்போது  சுலபமாகப் புரியுமே !)

இந்திரா காந்தி அகால மரணம் அடைந்தபோது,

பிரதமர் பதவியை இவர் கைப்பற்ற முயற்சி செய்தார் -

விளைவு, ராஜீவ் காந்தியால் கட்சியை விட்டு

வெளியேற்றப்பட்டார்.சமாஜ்வாதி காங்கிரசைத் துவக்கினார்.

இவரை புத்திசாலி என்பதை விட -

சாமர்த்தியசாலி என்று கூறலாம்.

இவரது நிலைத்த முன்னேற்றத்திற்கு காரணமே இவரது

ஒரு வித்தியாசமான, வேறுபட்ட  குணம் தான்.

தனக்கு போட்டியாக இருப்பவரகளை மிரட்டி பணிய வைக்க

முயற்சிப்பார். அவர் பணியவில்லை என்றால் -

சற்றும் தயங்காமல் -

இவர் அவருக்கு பணிந்து போய் விடுவார் !

எனவே, ராஜீவ் காந்தியிடம் சரணாகதியாகி

மீண்டும் முதலில் கட்சியிலும், பிறகு

மந்திரி சபையிலும் இடம் பிடித்தார் !

மீண்டும் ஏறுமுகம்.

திட்டக்குழு துணைத்தலைவர், வெளியுறவுத்துறை

அமைச்சர், பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர், கடைசியாக

நிதி அமைச்சர் பதவிகள் !

அடக்கமாக இருப்பது போல் இருந்தாலும், என்றைக்கு

இருந்தாலும் இவர் பார்வை பிரதமர் பதவி மீது தான்.

இவருக்கு கீழ் அதிகாரியாகப்  பணி புரிந்த மன்மோகன் சிங் -

இவரை விட உயரமான இடத்தில் –

பிரதமராக இருப்பது இவருக்கு தீராத எரிச்சல்.

என்றைக்கு இருந்தாலும், ராகுல் காந்தி பிரதமர் ஆவதில்

இவரால் இடைஞ்சல் ஏற்படக்கூடும் என்பதால் இவரை

வழியிலிருந்து  அகற்ற, வேண்டா வெறுப்பாக

சோனியா அம்மையார் இவர் பெயரை குடியரசுத்தலவர்

பதவிக்கு பரிந்துரைத்திருக்கிறார் !

இது வரை அவர் பற்றிய வெளிப்படையான

அறிமுகம் பார்த்தீர்கள்.

இனி சொல்லப்போவது அதிகம் வெளியில் தெரியாத

பெருமைகள் -

இந்திரா அம்மையார் எமர்ஜென்சியை கொண்டுவந்தபோது

இவர் அவருக்கு மிகவும் உறுதுணையாக உள்துறை

அமைச்சகத்தில் பணி புரிந்தார். அடக்குமுறையில்

சஞ்ஜய் காந்தியுடன் கைகோத்தார். இவர் மீது பல

புகார்கள் கூறப்பட்டன.

முக்கியமான புகார்களில் ஒன்று அப்போது

இந்திராவை காந்தியை சந்தோஷப்படுத்த,

ஜெய்பூர் மகாராணி காயத்ரி தேவியை

திகார் சிறையில் வைத்து வதைத்தது !

எமர்ஜென்சி அக்கிரமங்கள் பற்றி எழுப்பப்பட்ட சுமார்

46,000 புகார்களை விசாரிக்க அமைக்கப்பட்ட

முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியான

நீதிபதி ஷா கமிஷனின் இறுதி அறிக்கையில், பதவியை

துஷ்பிரயோகம் செய்ததாக இவர் மீது கடுமையாக குற்றம்

சாட்டப்பட்டு இருந்தது.

ஆனால் விசாரணை அறிக்கை செயல்படுவதற்குள்

மீண்டும் இந்திரா காந்தி அதிகாரத்திற்கு வந்து விட்டதால்

அறிக்கை குப்பைக்கூடைக்கு போய் விட்டது.

ஷா கமிஷனில் இவருக்கு எதிராக சாட்சி கூறிய அதிகாரிகள்

பழிவாங்கப்பட்டனர் - தூக்கி எறியப்பட்டனர்.

2009ல் ஈழத்தில் ராஜபக்சே அரசு லட்சக்கணக்கில்

தமிழர்களை திட்டமிட்டு, கொத்து கொத்தாக 

அழித்துக்கொண்டிருந்தபோது -

இவர் இங்கே வெளியுறவுத் துறை அமைச்சராக இருந்து

சகல விதத்திலும் ராஜபக்சே அரசுக்கு ஆதரவு கொடுத்தார் !

இவர் நிதியமைச்சராக இருந்தபோது தான் -

உள்நாட்டில் விலைவாசி வானளவு உயர்ந்தது !

டாலர் கையிருப்பு  படுபாதாளம் சென்றது !

ரூபாயின் மதிப்பு இதுவரை வரலாற்றில் இல்லாத

அளவிற்கு வீழ்ச்சி அடைந்தது.

பெட்ரோல் விலை 11 முறை உயர்ந்தது.

தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்தி குறைந்தது.

பொருளாதாரம் படுவீழ்ச்சி அடைந்தது.

பெரும் தொழிலதிபர்களுக்கு மட்டும்

கோடிக்கணக்கில் சலுகைகள் தரப்பட்டன.

அவர்களுக்கான வரிகள் தளர்த்தப்பட்டன.

சர்வதேச தரமதிப்பு பட்டியலில் இந்தியாவின்

மதிப்பு குறைக்கப்பட்டது.

இன்னும் எத்தனை பொருளாதார மேதைகள்

வந்தாலும் இதை சீர்படுத்த எத்தனையோ

ஆண்டுகள் ஆகும்.

கருப்புப் பணத்தை கண்டெடுக்க உருப்படியாக

எதுவும் செய்யப்படவில்லை.

வெளிநாட்டில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்திய

பணத்தை கொண்டு வர தீவிர முயற்சி எதுவும்

மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

அர்த்தமில்லாத சாக்குபோக்குகள் சொல்லியே

காலத்தைக் கழித்தார்!

ஜெர்மனியிலிருந்தும், ஸ்விஸ் நாட்டிலிருந்தும் கிடைத்த

பெயர்களை, கோர்ட்டில் கூட வெளியிட மறுத்தார்.

நிதியமைச்சராக படுமோசமாகப் பணியாற்றிய ஒருவரை

வீட்டுக்குத் துரத்துவதற்கு பதிலாக, இந்த நாட்டு அரசியல்

பிரமோஷன் கொடுத்து ஜனாதிபதி ஆக்குகிறது !

பல மத்திய அமைச்சர்களின் மீதான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள்

பலத்த விளம்பரம் பெற்றாலும்,

இவர் மீதான சில குற்றச்சாட்டுகள் மட்டும் எப்படியோ

அமுக்கப்பட்டு – விளம்பரம் பெறாமல் பார்த்துக்

கொள்ளப்பட்டன.

அப்படியும் – குடியரசுத் தலவர் பதவிக்கு இவர் பெயர்

பரிந்துரை செய்யப்பட்டவுடன், டீம்  அண்ணா குழுவினர் -

இவர் மீதான, நீண்ட நாட்களாக நிலுவையில் இருக்கும்

சில குற்றச்சாட்டுகளை நினைவுறுத்தி, 

அவற்றின் மீது உடனடியாக, சுதந்திரமான விசாரணை

நடத்தப்பட வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினர்.

அதில் ஒன்று -

ஆப்பிரிக்காவின் “காணா” நாட்டிற்கு உதவி செய்வதற்காக

“ஹராரே” திட்டத்தின் கீழ் அரிசி அனுப்ப வேண்டிய

விவகாரத்தில், இந்திய அரசு உணவுப் பொருள் கார்பொரேஷன்

மூலமாக அரிசி அனுப்புவதற்கு  பதிலாக, தனியார்

முதலாளிகளுக்கு அனுமதி கொடுத்த வகையில்

சுமார் 2,500 கோடி ரூபாய் ஊழல் நடந்திருப்பதாகவும்,

இதில் இந்திய வெளியுறவுத் துறைக்கு (இவர் தான் அப்போது

அமைச்சர் ) பெரிய அளவில் தொடர்பு இருப்பதாகவும்

“காணா” அரசு புகார் கூறி இருந்தது. இது பற்றி

விசாரணை நடத்தக் கோரி காணா அரசு விடுத்த கோரிக்கை -

இதுவரை கண்டு கொள்ளப்படவே இல்லை !

மற்றொன்று  -நேவீ வார் ரூம் லீக் என்று கூறப்பட்ட -

“ஸ்கார்பென்” நீர்மூழ்கி கப்பல்கள் வாங்கும் விஷயத்தில்,

இவர் ராணுவ அமைச்சராக இருந்தபோது நிகழ்ந்த

500 கோடி ரூபாய் ஊழல். இது ஜேம்ஸ்பாண்ட் கதைகளை

எல்லாம் தூக்கிச் சாப்பிட்டு விடும் மர்மக்கதை !

2005ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் இந்திய கடற்படைக்காக

ஆறு நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை வாங்க, பிரான்ஸ் நாட்டு

நிறுவனம் “தேல்ஸ்” உடன் செய்து கொள்ளப்பட்ட

ஒப்பந்தத்திற்கு இவர் ராணுவ அமைச்சர் என்கிற முறையில்

அனுமதி அளித்திருக்கிறார். இந்த நிறுவனம் லஞ்சம்

கொடுத்து ஆர்டர் பெறுவதில் உலகப் புகழ்பெற்ற நிறுவனம் !

ஏற்கெனவே மலேசியா, தைவான், தென் ஆப்பிரிக்கா ஆகிய

நாடுகளில் லஞ்சம் கொடுத்த விவரங்கள் வெளியாகி

இருக்கின்றன.

தென் ஆப்பிரிக்க குடியரசின் துணைத்தலவர் ஜாக்கப் ஹூமா,

இந்த நீர்மூழ்கி கப்பல் நிறுவனத்திடம் லஞ்சம் வாங்கியது

நிரூபணமாகி 15 வருட சிறைத்தண்டனை பெற்றிருக்கிறார்.

இந்தியாவிற்கு நீர்மூழ்கி கப்பல்களை வாங்குவதில்

500 கோடி ரூபாய் லஞ்சமாக கைமாறி இருக்கிறது என்று

முன்பு “அவுட்லுக்” பத்திரிகை ஆதாரங்களுடன் தகவல்

வெளியிட்டிருந்தது. அது வெளியிட்டிருந்த ஒரு மின் அஞ்சல்

நீர்மூழ்கிக் கப்பல் நிறுவனத்தின் CEO -

இந்திய தொழிலதிபர் அபிஷேக் வர்மாவுக்கு அனுப்பியது.

அதில் ஸ்கார்பென் ஒப்பந்த விலையில் 4 % தொகையை

தருவதாக நாங்கள் உறுதி செய்கிறோம் என்று

குறிப்பிட்டிருக்கிறது.  6 நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களின்

மொத்த விலை சுமார் 19,000 கோடி. இந்திய கடற்படை

நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை வாங்கும் ஒப்பந்தம் தங்கள்

நிறுவனத்திற்கே கிடைக்க வேண்டும் என்றும், அப்படிப்பட்ட

முடிவை எடுப்பவர்களுக்காகவும், அதனை ஏற்பாடு

செய்து கொடுப்பவர்களுக்காகவும் இந்த கமிஷன்

தொழிலதிபர் அபிஷேக் வர்மாவிற்கு அளிக்கப்படும் என்று

மின் அஞ்சல் கூறுகிறது.

இது தொடர்பாக, 2007ஆம் ஆண்டு வழக்கறிஞர்

பிரஷாந்த் பூஷன் டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் ஒரு

பொதுநல வழக்கு தொடர்ந்திருக்கிறார். அது இன்னும்

நிலுவையில் கிடக்கிறது.( 5 ஆண்டுகள் தானே ஆகின்றன -

அதற்குள்ளாக விசாரணைக்கு வந்து விடுமா என்ன ?

அதுவும் சம்பந்தப்பட்டவர்  யார் ? அவரது பின்னணி

என்ன ? இவற்றை எல்லாம் யோசிக்க வேண்டாமா ?)

இவர் ஜனாதிபதியாகி விட்டால் -

அரசியல் சட்ட விதிகளின்படி, ஜனாதிபதி பதவியில்

இருக்கும் வரை இவர் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் மீது

எந்தவித  மேல் நடவடிக்கையும் எடுக்க முடியாது.

இப்போதே வயது 77. ஐந்து வருடங்கள் பதவி முடிந்து

மீண்டும் இவர் சாதாரண குடிமகனாக வெளி வரும்போது,

இவர் வயது  82 ஆக இருக்கும். 

அதற்குப் பின்னரா நடவடிக்கை  ?

முதிர்ந்த ஜனநாயக நாடுகளில், பதவியில் உள்ளவர்கள்

மீது ஊழல் புகார் வந்தால் -  சுதந்திரமான

முறையில் விசாரணை நடைபெறுவதற்காக,

விசாரணை முடிந்து தீர்ப்பு வரும் வரை அவர்கள்

தங்கள் பதவியை விட்டு விலகி நிற்பார்கள்.

நம் நாட்டில் யார் மீதாவது ஊழல் புகார்கள் இருந்தால் -

அதிலிருந்து அவர்கள் தப்பிக்க இந்திய அரசியலில்

ஒரு புது வழி உண்டாக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

ஒன்று அவர்களை கவர்னர்  ஆவது – அல்லது

ஜனாதிபதி ஆவது !

இனி இவர் ஜனாதிபதி ஆவதை யாரும் தடுக்க முடியாது.

இவர் ஜனாதிபதி ஆகி விட்ட பிறகு நான் இதையெல்லாம்

எழுதினால் – நாட்டின் முதல் குடிமகனை அவமதிப்பது

போல் ஆகி விடும் அல்லவா ?  அதற்காகத்தான்

அவசரமாக இப்போதே, அவர் சாதாரண குடிமகனாக

இருக்கும்போதே  எழுதுகிறேன்.

என்ன இருந்தாலும்  பதவிக்கு மதிப்பு

கொடுக்க வேண்டும் அல்லவா  ???  !!!

.பிரணாப் முகர்ஜி ஜனாதிபதியானால் அதிக மகிழ்ச்சி அடைவது ராஜபக்ச தான் :

 

வெளிநாட்டு பணம் அதிக அளவில் நம் நாட்டிற்கு வந்தால் தான்  குழிக்குள் சென்று கொண்டிருக்கும் இந்தியப் பொருளாதாரத்தை காப்பாற்ற முடியும். ஆனால் தனிமனிதர் எவரேனும் அயல் நாடுகளில் இருந்து இந்தியாவிற்கு பணம் அனுப்பினால் அதற்கு 12.36 % புதிய சேவை வரி விதிக்க அலோசனை சொல்லி விட்டு பின்  பதவி விலகியுள்ளார் நமது புதிய ரப்பர் ஸ்தாம்ப்.

அயல்நாடு வாழ் இந்தியர் மற்றும் தமிழர் ஆண்டிற்கு 65 பில்லியன் டாலர் அளவிற்கு பணத்தை இந்தியாவிற்கு அனுப்புகிறார்கள். இந்தப் பணம் கேரளா, தமிழ்நாடு, பஞ்சாப் மாநிலங்களுக்கு தான் அதிக அளவில் அனுப்பப்படுகிறது.

என் சொந்தக்காரன் எவனும் எனக்கு தனிப்பட்ட முறையில் பணம் அனுப்புவதில்லை. ஆனால் பல நாடுகளில் கூலி வேலை செய்து தன் குடும்பத்தை காப்பாற்ற பணம் அனுப்புவோரிடம் அரசாங்கம் பணத்தை அடித்துப் பிடுங்குகிறது.  இந்த வரி எந்த வளரும் வளர்ந்த நாடுகளிலும் இல்லை.
பைத்தியம் பிடித்த இந்த அரசு வட்டிக் கடைக்காரன் போல் வரி வசூல் செய்கிறது. நாமெல்லாம் பயந்து பயந்து வரி கட்ட வேண்டும். ஆனால் அந்தப் பணமெல்லாம் அரசு அலுவலக கக்கூஸ் கழுவ லட்ச லட்சமாக போகும்.
வருடத்திற்கு 2 லட்சம் (மாதம் Rs. 16600) அதிகமாக சம்பாதிக்கும் அனைவரும் திருடர் போல் பார்க்கப் படுகின்றனர்.

வீடு வாடகை : Rs. 5000
வராத கரண்ட் : Rs. 400
மளிகை:      : Rs. 2500
காய்கறி      : Rs.   800
பால்         :  Rs. 950
காஸ்        : Rs.   500
பெட்ரோல் எழவு: Rs. 800
மொபைல் போன்: Rs. 300
குழந்தை (குழந்தைகள்) இருந்தால் +2500

இதுவெல்லாம் போக,

• கல்யாணம்,
• காது குத்து,
• இழவு,
• கருமாதி,
• பழய கடன்,
• புதிய கடன்,
• ஆஸ்பத்திரி செலவு,
• கோவில் வெளியே, அரசு ஊழியர்க்கு அதிகாரப் பிச்சை கொடுப்பது,
• அவசர ஆட்டோ செலவு,

இதில் குடிகார நாய்களின் Tasmac செலவு சேர்க்கப்படவில்லை.
இவ்வளவும் பண்ணி,  இவணுகளுக்கு தெருவுல பிச்சை எடுத்து தான் வருமான வரி கட்டனும்.
மாத வருமானம் Rs. 30000 – Rs. 40000 அதிகம் இருந்தால் மட்டும் வரி கட்டினால் போதும் என வைக்க வேண்டும்.  வருமானம் அயல் நாட்டில் இருந்து இந்தியாவிற்கு வருகிறதென்றால் எந்த வரியும் இருக்கக் கூடாது.

இருக்கும் வரி வருமாணத்தை திறம்பட மற்றும் நேர்மையாக செலவழிககத் தெரியாத இந்த அரசியல் திருடர்களை காசு மாலை போட்டு தங்கச் சுரங்கத்தில் புதைக்க வேண்டும் உடனடியாக.

இந்த புதிய சேவை வரி திட்ட அளவில் உள்ளது. இது போன்ற முட்டாள்தனமான கொள்கைகள் நமது பொருளாதாரத்தை கண் முன்னே அழிக்கும் விதமாக உள்ளது.

நாடு தழுவிய வரிகள் அனைத்தும் மறு ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டியுள்ளது.